Hands Off Venezuela

برگردان: آرمان پویان

هاوانا، 14 آوریل 2009 (خبرگزاری آی.پی.اس)

رکود جهانی، با ضربه به صادرات اصلی کشور و کاهش فرصت های لازم برای تأمین مالی خارجی[1]، تهدید های جدیدی را متوجّه اقتصاد کوبا کرده است. هرچند، به نظر می رسد که مقامات کوبا اطمینان دارند تا وضعیّت اقتصادی هم چنان قابل اداره و مدیریّت باقی خواهد ماند.

کارشناسان خاطر نشان ساخته اند که بحران جهانی موجب کاهش اعتبارات موجود در نزد وام دهندگان بین المللی و یا افزایش بهای این اعتبارات خواهد شد و کوبا، از اثرات ناشی از آن- مانند کاهش در واردات موادّ خام برای صنایع خود- مستثنی نخواهد بود.

گرانما بین المللی

5 اکتبر 2009

تگوسیگالپا، 4 اکتبر 2009. سازمان های مقاومت و حقوق بشر هندوراس، قتل ماریو کونترِراس[2]، معلّم و معاون مدیر مؤسّسۀ آبلاردو فورتین[3] و آنتونیو لِئیبا[4] رهبر لنسا ها[5]، دو عضو جبهۀ مقاومت را که گفته می شود از سوی قاتلین اجیر شده کشته شده اند، محکوم می کنند.

قابل توجّه وزیر قدرتِ خلق برای کار¹

خانم ماریا کریستینا ایگلِسیاس

ما مایلیم تا مراتب نگرانی خود را پیرامون  وضعیّتی که کارگران MMC از شروع سال، در بارسلونای آنروآتگویی، با آن مواجه بوده اند، ابراز داریم. کارگران از طریق اتحادیۀ خود، سینگترام- که اکثریّت کارگران را سازماندهی می نماید- در دفاع از حقوق کارگران علیه این کارخانۀ فراملّی پیروز بوده اند. مبارزه از طریق ابزار قانونی و در چارچوب قوانین ونزوئلا- قوانینی که از کارگران دفاع می کند و این شرکت فراملّی به طور مداوم آن را نقض می نماید- صورت گرفته است. به عنوان نمونه، در زمینۀ بهداشت و امنیّت کاری، کارگران از مشاغل و بهبودهایی در شرایط کاریِ بیش از 500 کارگری که از سوانح کار در نتیجۀ شرایط خطرناک کاری این کارخانۀ فراملّی رنج می برند، دفاع نموده اند. این اتحادیۀ کارگری، که اتحادیه ای بولیواری است، بخشی از جبهۀ کارگران سوسیالیست بوده، و رهبران آن اعضای حزب سوسیالیست متحد ونزوئلا (PSUV) و از پیروان پرزیدنت چاوز می باشند.

اکنون به اقدامی توده ای برای غلبه بر کودتا نیاز است

صبح روز دوشنبه 21 سپتامبر، ساعت 11 صبح، حضور مِل زلایا- رئیس جمهور قانونی هندوراس- در پایتخت این کشور، تگوسیگالپا، به میزبانی سفارت برزیل تأیید شد. پرزیدنت زلایا مردم را فراخواند تا برای حمایت از او بیرون بیایند؛ ده ها هزار نفر از مردم در حمایت از این فراخوان به خیابان ها آمدند. دولت زلایا در پی یک کودتای نظامی از سوی اولیگارشی در تاریخ 28 ژوئن سقوط کرد. به مدّت 86 روز، کارگران، دهقانان و جوانان و مردم هندوراس به مبارزه ای تاریخی علیه کودتا، سرکوب، ترور، بازداشت مردم و بستن رسانه ها دست زده بودند. این تنها مقاومت توده ها، به رهبری جبهۀ ملّی مقاومت علیه کودتا، بود که امکان بازگشت زلایا به کشور را در تاریخ 21 سپتامبر مهیّا نمود، نه مانورهای دیپلماتیک و یا فشار گروه های مختلف بین المللی به رژیم کودتا (که در بهترین حالت، بسیار سست و ملایم بود)

اخیراً اخباری مبنی بر منتفی شدن تهدید به تخلیۀ کارخانۀ تحت اشغال IMPA در آرژانتین به دست ما رسیده است. یکی از اعتباردهنگان اصلی کارخانه، یعنی بانک ملّت (Banco Nación) که متعلّق به دولت می باشد، حمایت خود را از تعاونی کارگرانی که در حال ادارۀ کارخانه می باشند، اعلام داشته و بدین ترتیب مهم ترین استدلال قاضی ]هکتور ویتاله[ برای سلب مالکیّت از کارخانه از اعتبار ساقط شده است.

برگردان: آرمان پویان

با وجود آن که ونزوئلا طی سال های 2004-2007، از نرخ رشد بالایی برخوردار بود، امّا اکنون آمارها به وضوح نشان می دهند که اقتصاد کشور از پیامدهای بحران اقتصادی به شدّت ضربه خورده است. در سه ماهۀ دوّم سال 2009، تولید ناخالص داخلی (GDP)، 2.4 درصد کاهش داشته است و در سه ماهۀ نخست سال جاری، آمارها از رشد ناچیز 0.5 درصدی خبر می دهند. یکی از دلایل این موضوع، فقدان سرمایه گذاری خصوصی در صنعت و تولید صنعتی است. بنابر گزارش بانک مرکزی ونزوئلا، فعّالیّت بخش خصوصی اقتصاد در نیمۀ دوّم سال جاری، 4% کاهش داشته است. مطالعۀ جدیدی در این خصوص، نشان می دهد که طی ده سال گذشته، بورژوازی ونزوئلا قریب به 4000 بنگاه اقتصادی بزرگ یا متوسّط را تعطیل کرده است.

قطعنامه ی پیش رو، در دومین گردهمایی کارگران کارخانه های اشغال شده آمریکای لاتین در کاراکاس، در تاریخ 25 تا 27 ژوئن، به تصویب رسیده است

دومین گردهمایی کارگران کارخانه های اشغال شده آمریکای لاتین مایل است تا حمایت خود را از جنبش انقلابی توده های ایرانی علیه جمهوری اسلامی، و به طور مشخص، جنبش کارگران ایران در راه دست یابی به حقوق دموکراتیک و خواسته های اقتصادی شان اعلام کند؛ این همایش، هم چنین هر گونه دخالت امپریالیستی در این مسائل را رد می کند

کارگران شریف ونزوئلا

مارکسیست های انقلابی ایران، از دستاوردهای شما در"جنبش بولیواری" مطلع بوده و همواره از این جنبش در مقابل دروغ پردازی های وسیع و دخالت های آشکار و پنهان امپریالیزم حمایت کرده اند. فعّالین کارگری و دانشجویی در ایران، برای حمایت از جنبش ارزشمند شما و مقابله با تهاجمات و مداخلات امپریالیزم آمریکا در ونزوئلا، کمپین "دست ها از ونزوئلا کوتاه" را ایجاد کرده و طی سال های گذشته، همراه با شما در صف مقابل تهاجمات امپریالیستی قرار داشته اند. بدیهی است که دستاوردهای شما تحت رهبری آقای هوگو چاوز به دست آمده  و از این نظر نیز، شما برای او عمیقاً احترام قائلید.

اعلام موجودیت بخش ایران

بر ما روشن است که مسئولين خانه کارگر و شورای اسلامی کار با اجازه رژيم به فعالين کارگری شرکت واحد تهران که در پی ايجاد اتحاديه مستقل خود در اين شرکت اتوبوسرانی بودند، حمله بردند. در اين حمله وحشيانه که بوسيله رئيس شورای اسلامی کار سازماندهی شد، قصد بريدن زبان يکی از فعالان کارگری نيز رفت.

اشاره: متن زیر مقاله ای است از آلن وودز راجع به سخنرانی هوگو چاوز در استادیوم Gigantinho در نشست اختتامیه فوروم اجتماعی جهان (پورتوآلگره). دراین سخنرانی چاوز چشم اندازها و مسیری را که انقلاب باید طی کند بررسی کرده است که به سبب گرایشات رادیکالتر اخیر حائز اهمیت فراوان است. (م)

الف)بعد از سرکوب شديد جنبش هاي تحول طلب و انقلابي در سرتاسر جهان از جمله امريکاي لاتين_از گروه هاي چريکي گرفته تا دولت هاي قانوني ((آلنده در شيلي و...)) به دست ژنرا ل ها و حکومت هاي دست نشانده سرمايه داري  و همچنين فروپاشي شوروي که به اصطلاح نماينده سوسياليسم واقعا موجود بود و شوکي که اين واقعه براي تمامي حرکت هاي تغييرطلبانه و انقلابی در جهان ايجاد کرد. روشنفکران بورژوا و رسانه هاي سرمايه داري به مردم سرتاسر جهان اينگونه القاءکردند و مي کنند که سرمايه داري سرنوشت محتوم انسانهاست و هيچ بديلي و هيچ اميدي به تغيير شرايط نامطلوب موجود وجود ندارد و از طرف ديگر رشد ناموزون جريانات ارتجاعي، عقب مانده و بنيادگرا خصوصا در خاورميانه اين امر را متبادر مي کند که يا بايد به دامن سرمايه داري رفت و يا در آتش جهل بنيادگرا ها سوخت.

« مادام که مالکيت خصوصي پابرجاست، انقلاب را تمام نخواهيم کرد »